Νεοκλή να κάνω μια διευκρίνηση για να μην υπάρχουν τόσες εξηγήσεις όσες και οι αναγνώσεις ΧΕΧΕ
.
Ο δύτης πριν κάνει καν κατάδυση βρίσκεται στην επιφάνει και έχει όλους του τους ιστούς κορεσμένους. Δηλαδή όλοι του οι ιστοί έχουν τιμές αζώτου ίσες με την περιβαλλοντική πίεση (μιλάμε για πρώτη κατάδυση όχι επαναληπτική που έχουμε και υπολοιπώμενο άζωτο). Όταν τώρα τελειώνει μία κατάδυση και επιστρέφει στην επιφάνεια όλοι του οι ιστοί χωρίς καμία εξαίρεση είναι υπερκορεσμένοι. Δηλαδή έχουν άζωτο πάνω από την περιβαλλοντική πίεση, η οποία κατάσταση υποκινεί και την απαζώτωση.
Ερχόμαστε τώρα να βάλουμε μια νέα έννοια που είναι εκείνη των M-Values που τις εξηγώ σε δύο γραμμές. Νόσο δεν έχουμε αν έχουμε υπερκορεσμό αλλά όταν έχουμε υπέρβαση κάποιων ορίων που βρίσκονται βέβαια στη ζώνη του υπερκορεσμού αλλά κάπου αρκετά ψηλά και ονομάζονται Μ-Values.
Αυτή η τιμή αναφοράς που χρησιμοποίησα στο γράφημα ονομάζεται Μο-Value (μέγιστη αποδεκτή τιμή σε βάθος μηδεν) και είναι διαφορετική για τον κάθε ιστό.
Όπως έχουμε πει η τιμή αυτή είναι πάνω από την τιμή κορεσμού, είναι διαφορετική για τον κάθε ιστό και εξαρτάται επίσης από την περιβαλλοντική πίεση. Ο κορεσμός τώρα και τα επίπεδα κορεσμού αν θέλεις δεν φαίνονται πουθενά στο γράφημα.
Θα βαλω ένα αριθμιτικό πινακάκι για να εξηγήσω το γράφημα αν τα καταφέρω αργότερα...
ΥΓ. Να προσθέσω και ένα άλλο αξίωμα της θεωρείας αποσυμπίεσης. Οι τιμές (τάσεις) αζώτου σε κάθε ιστό κάθε χρονική στιγμή κινούνται προς την τιμή κορεσμού. Αν οι τιμές είναι πάνω από τις τιμές κορεσμού (υπερκορος ιστός)έχουμε διαδικασία απαζώτωσης. Αν οι τιμές είναι κάτω από την τιμή κορεσμού έχουμε διαδικασία φόρτισης.