[΄Ακης Γκούμας]

΄Ηταν πραγματικά μια διαφορετική κατάδυση το Σάββατο στη Τζιά.
΄Ωρες ώρες, διαβάζω τις γκρίνιες ή τις αντιπαραθέσεις μεταξύ μας... ΄Αλλοτε πάλι, διαβάζω τις περιγραφές απο βουτιές κάποιων...
΄Ολα αυτά, είναι τελικά πολύ μοναχικά, αν πρώτα δεν έχουμε κάνει κάτι για την θάλασσα που μέσα της βουτάμε, και περνάμε καλά (λέμε).
Πιστεύω οτι σ΄ αυτή τη θέλασσα, χρωστάμε.
Δεν αρκεί να την βλέπουμε χωρίς ζωή, με τα σημάδια του δυναμίτη ή ο, τι άλλο ο πολιτισμός φέρνει μαζί του.
Αξίζει να πάμε ξανά και ξανά στην Τζιά - ή στην κάθε Τζιά - που μας έχει ανάγκη. Πέρα απο το οτι θα φανούμε χρήσιμοι, θα μας δωθεί επτέλους η ενεργή φράση πρός κάποιους που συνηθίζουν πολύ την θεωρία ή την ανάλυση.
΄Εχω υπάρξει τέτοιος, αλλά με κάτι τέτοιες ευκαιρίες όπως η προχθεσινή, αισθάνομαι πρώτα άνθρωπος και μετά πολύ μετά) αυτοδύτης.
Πάντα τέτοια, με ακόμα περισσότερες συμμετοχές.
Στις εκλογές, η αποχή είναι πολιτική στάση. Εδώ, όχι.