Παράθεση:
|
Αρχικό μήνυμα απο Physalia
Δημήτρη, αν δεν έχεις ήδη δει το sharkwater δες το οπωσδήποτε.
|
Το έχω δει Μαρία. Έχω και γω τα προβλήματα μου με το "ντοκιμαντέρ" αυτό. Ένα κύριο είναι ότι δεν καταφέρνει, κατά την γνώμη μου, να δείξει την σφαιρικότητα του προβλήματος σε παγκόσμια κλίμακα, όπως π.χ. το finning στην νοτιοανατολική Ασία, στην νότια Αφρική, στον Ινδικό κλπ, καθώς και τον ρόλο των ευρωπαικών χωρών, π.χ. Ισπανία και Ιταλία, στην παγκόσμια αγορά του εμπορίου προιόντων από καρχαρία. Επίσης ο τρόπος προσέγγισης του προβλήματος από τον Rob ήταν, στο ντοκιμαντέρ, φιλτραρισμένος και καδραρισμένος μέσα από παρωχημένα σχήματα, ρόλους και τεχνικές με αποτέλεσμα ένα συλλογικό και παγκόσμιο πρόβλημα να περιορίζεται από την αισθητική παρέμβαση του υποκειμένου/περσόνα/αφηγητή.
Παράθεση:
|
Αρχικό μήνυμα απο Physalia
Η τιμή του πτερυγίου, έλεγε ο Rob, ξεκινούσε στην Κόστα Ρϊκα στα 160 λεπτά, κι έφτανε να πωλείται στις αγορές της Ασίας μέχρι και $400.
Αν η Sea Shepherd τα έβαζε με αυτόν που κέρδιζε την υπεραξία (νόμιμος και μουράτος στο υπερπολυτελές εστιατόριό του), super fine with me. Όμως τα βάζει με αυτόν που ρισκάρει κάθε μέρα τον πωπό του για 160 λεπτά.
|
Η τιμή των πτερυγίων, η οποία κυμαίνεται γύρω στα 500 ευρώ το κιλό (εξαρτάται αν πρόκειται για κύρια πτερύγια ή για δευτερεύοντα - κύρια θεωρούνται το ραχιαίο και τα στηθαία) στις αγορές τις Ασίας αυξάνεται καθώς μέχρι να φθάσουν στην τελική μορφή κατανάλωσης τα πτερύγια περνούν από μια κοπιαστική και χρονοβόρα επεξεργασία. Οι γνώστες που αναλαμβάνουν την επεξεργασία αυτή βρίσκονται στην νοτιοανατολική Ασία και είναι οι περισσότεροι από αυτούς Κινέζοι, αποτελούν δε έναν σημαντικό παράγοντα στην ασιατική οικονομία και προστατεύονται από το εργατικό δίκαιο των εκάστοτε χωρών. Αν προσέξεις θα δεις ότι τα πτερύγια των καρχαριών στην τελική τους καταναλώσιμη μορφή είναι λευκά και σχεδόν έτοιμα να κοπανιστούν έτσι ώστε σαν ίνες, μοιάζουν με διαφανή μακαρόνια, να μπουν στην σούπα η οποία κατασκευάζεται με βάση το κοτόπουλο. Η υπεραξία λοιπόν η οποία προκύπτει από τις φάσεις επεξεργασίας του αρχικού προιόντος μοιράζεται σε διάφορους οι οποίοι ή κρύβονται ή βρίσκονται κάτω από κρατική προστασία ή και τα δύο. Αν προστεθεί στο γεγονός αυτό η δυσκαμψία των εθνικών νόμων, η μη εφαρμοσιμότητα των αποφάσεων της FAO (Food and Agriculture Organization of the United Nations), η αναπαραγωγικότητα των καρχαριών -με σεξουαλική ωριμότητα που φτάνει μέχρι και τα 30 χρόνια-, η αυξανόμενη ζήτηση για πτερύγια καρχαριών και η ταυτόχρονη αύξηση των τιμών, οδηγεί άμεσα στο συμπέρασμα ότι μέχρι να δημιουργηθούν οι κατάλληλοι θεσμοί μέσα από την κοινωνική συμβολή στην προβληματική, δεν θα υπάρχει πλέον το είδος για να προστατευθεί.
Τώρα όσον αφορά αυτόν που ρισκάρει τον ποπό του για 160 λεπτά, όταν την ίδια στιγμή ο ανάλογος εργαζόμενος στην χώρα του δουλεύει κάτω από απάνθρωπες συνθήκες δεκάωρο για 18 λεπτά, και μάλιστα να θεωρεί ότι έχει πιάσει την καλή, να σου πω την αλήθεια δεν με κόφτει και ιδιαίτερα.
Θα πρέπει εδώ να προσθέσω ότι τα τελευταία χρόνια έχω σχηματίσει πολύ κακή γνώμη για τους κάθε είδους "ψαράδες" ακόμα και στην πατρίδα μας. Όταν περπατάς στην παραλία και ξέρεις ότι όλοι ξέρουν ποιοι ρίχνουν τους δυναμίτες οι οποίοι έχουν ξηλώσει ολόκληρα κομμάτια από τον Βρετανικό, δεν μπορείς να εξακολουθείς να αγνοείς το πρόβλημα.
Παράθεση:
|
Αρχικό μήνυμα απο Physalia
Εξακολουθώ λοιπόν να μην έχω αποφασίσει, αλλά σε οποιαδήποτε περίπτωση είμαι φαν της βιοποικιλότητας και αν το είδος Sea Shepherd υπάρχει κι επιβιώνει σημαίνει προφανώς ότι υπάρχει και ο θώκος του στο οικοσύστημα...
|
Παράθεση:
|
Αρχικό μήνυμα απο Emmy
Και δεν ήταν μόνο το κυνήγι του καρχαρία. Εκεί θα μπορούσα να δεχτώ ότι είναι θέμα ενημέρωσης για την σχέση που έχει με την τροφική αλυσίδα και την επίδραση στο περιβάλλον.
Αυτό που μπόρεσα να δεχτώ ήταν το προκλητικό πέταμα τόνων ψαριών, μετά από την απλή αφαίρεση των πτερυγίων τους ή μετά από την διαπίστωση πως δεν πιάνουν αρκετά δολάρια ώστε να αξίξει να μεταφερθούν στην στεριά!
Σε τελική, αν αυτό το κρέας γινόταν τροφή για να θρέψει κάποιους ανθρώπους που πεινάνε, ε σαφώς θα μπορούσα να το αποδεχτώ, αλλά να πετιούνται τόνοι τροφής στην θάλασσα σαν άχρηστη μάζα, ήταν πραγματικά εξοργιστικό.
|
Αυτό ακριβώς είναι το shark finning, το κόψιμο των πτερυγίων και το πέταγμα του υπόλοιπου ψαριού το οποίο πεθαίνει από ασφυξία μια και δεν μπορεί να κινηθεί. Ο λόγος που πετάνε το ψάρι μετά το κόψιμο των πτερυγίων του είναι η περιορισμένη δυνατότητα αποθήκευσης. Έτσι προτιμούν, είναι και λογικό, να αποθηκεύσουν στον περιορισμένο χώρο που έχουν τα ακριβά πτερύγια παρά το φθηνό κρέας του καρχαρία. Ένα από τα κύρια μέτρα που έλαβαν οι χώρες οι οποίες προσπαθούν να περιορίσουν την εκμετάλλευση των αποθεμάτων καρχαρία είναι τα πτερύγια που κόβονται να ξεφορτώνονται μαζί με το σώμα του ψαριού στην στεριά. Με τον τρόπο αυτό περιορίζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό την υπεραλίευση του είδους.
Παράθεση:
|
Αρχικό μήνυμα απο Emmy
Επιπλέον, η παιδεία των ανθρώπων αυτών, που επιτρέπει τον ακρωτηριασμό ζωντανών πλασμάτων ή την βάναυση θανάτωση τους χωρίς καμιά ηθική αναστολή, χωρίς προβληματισμούς για τον πόνο που προκαλούν, ήταν ίσως το σημείο που με απογοήτευσε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στην ταινία.
|
Πως το λένε "άλλοι λαοί, άλλα ήθη" και συμπληρώνω με το "άλλοι πολιτισμικοί κύκλοι άλλη αισθητική".
DG