Παράθεση:
|
Αρχικό μήνυμα απο georgiapap
Καταλαβαίνω απόλυτα την αγανάκτηση ενός ανθρώπου, που έχει συνείδηση της σχέσης του με τον κόσμο, για το θέμα που μιλάμε και για άλλα παρόμοια. Είμαστε πολλοί που αγανακτούμε. Παρόλα αυτά θα επιμείνω.
|
Γεια σου Γεωργία, αν εννοείς εμένα θα πρέπει να σου πω ότι κάνεις λάθος, δεν είμαι αγανακτισμένος απλώς προσπαθώ να βάλω τα πράγματα, και με αυτό εννοώ τις εμπειρίες μου, σε μια σειρά η οποία ίσως να είναι σε θέση να αποδώσει κάτι από αυτό που ονομάζουμε "πραγματικότητα".
Παράθεση:
|
Αρχικό μήνυμα απο georgiapap
Δημήτρη, είπες ότι σε 'ενδιαφέρει περισσότερο η αειφόρα ανάπτυξη του φυσικού σου περίγυρου, σαν πρωτεύουσας, απαραίτητης και καθοριστικής αξίας'.
|
Όχι Γεωργία δεν είπα ακριβώς αυτό, είπα
ότι "με ενδιαφέρει περισσότερο η αειφόρα ανάπτυξη του φυσικού μου περίγυρου, σαν πρωτεύουσας, απαραίτητης και καθοριστικής αξίας, και λιγότερο η θεματική προσέγγιση μέσα από έναν μη υπάρχοντα αλλά βρεφικά λανθάνοντα παγκόσμιο αισθητικό κώδικα.". Αλλά πέρα από την
"αειφόρα ανάπτυξη του φυσικού μου περίγυρου" υπάρχουν πράγματα τα οποία με ενδιαφέρουν ακόμα πιο πολύ. Είναι θέμα αξιολόγησης και προτεραιοτήτων, απλώς ένας αισθητικός κώδικας εφαρμόσιμος σε παγκόσμια κλίμακα, ο οποίος ίσως και να δημιουργηθεί μετά την παρέλευση χιλιάδων χρόνων δεν ανήκει στις τωρινές μου προτεραιότητες.
Παράθεση:
|
Αρχικό μήνυμα απο georgiapap
Το να στοχεύουμε στη διατήρηση ή την αποκατάσταση της φύσης μόνο, ή κάποιου στοιχείου της φύσης παραβλέποντας την κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση του μεγαλύτερου τμήματος του πληθυσμού της γης, έχω πειστεί ότι είναι άτοπο. Βεβαίως και το φυσικό περιβάλλον αποτελεί πρωτεύουσα αξία. Όμως, είναι δυνατή η αειφόρα ανάπτυξη του φυσικού μόνο περιβάλλοντος; Η αειφορία έχει σχέση με το τρίπτυχο (τουλάχιστον): φύση, κοινωνία, οικονομία.
|
Σωστά, η αειφορία έχει σχέση με το τρίπτυχο που αναφέρεις και ίσως θα μπορούσαμε να έχουμε αποτελέσματα αν υπήρχαν ολιστικές λύσεις για τον πλανήτη και η αντιμετώπιση δεν στηριζόταν σε ανθρωποκεντρικές προσεγγίσεις σε σχέση με την οικονομία και τις κοινωνικές δομές. Δεν είναι όμως έτσι και η μη ισοζυγισμένη οικονομική ευμάρεια οδηγεί σε μη ισοζυγισμένες παγκόσμιες κοινωνικές δομές και δημοσιοοικονομικές πολιτικές. Χωρίς να είμαι οπαδός του Μάλθους και της κλασικής εθνοοικονομίας βλέπω την ανάπτυξη όχι μόνο της ανθρώπινης μάζας αλλά και την ανθρωποκεντρικότητα της. Αν σ΄ αυτό προσθέσεις και την πολιτισμική προσέγγιση (βλ. τις διάφορες εκδόσεις του ήθους) στον φυσικό περίγυρο, δημιουργείται μια ατέρμονη προοπτική ανάπτυξης καθώς συνεχώς και με σταθερά βήματα η πολιτική αυτή οδηγεί στην σίγουρη κατάρρευση των διαφόρων οικοσυστημάτων στις χώρες του τρίτου κόσμου. Ειδικά με την συνδρομή ανθρώπινων μαζών που δεν πέρασαν μέσα από την βιομηχανοποίηση αλλά βρέθηκαν πολύ γρήγορα να καταναλώνουν.
Η κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση, η οποία αυξάνει αντί να μειώνεται, σίγουρα δεν μπορεί να παραβλεφθεί και σίγουρα δεν μπορούμε να στοχεύουμε μόνο στην διατήρηση και αποκατάσταση της φύσης. Σίγουρα ο πλανήτης μας είναι ένα ολιστικό σύστημα και μόνο σαν τέτοιο μπορεί να παρατηρηθεί.
Παράθεση:
|
Αρχικό μήνυμα απο georgiapap
Όταν κάποιοι πεθαίνουν από την πείνα, θα επιδιώξουν να καλλιεργήσουν λίγο σιτάρι με όσο το δυνατόν περισσότερα λιπάσματα και φυτοφάρμακα για να έχουν μεγαλύτερη απόδοση και σκασίλα τους για τη βιοποικιλότητα. Και θα είναι λάθος να τους κατηγορήσουμε γι αυτό ασκώντας κριτική εκ του ασφαλούς.
|
Σωστά, στην συγκεκριμένη όμως περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους "που
πεθαίνουν από την πείνα" αλλά με καλά οργανωμένους παράνομους στόλους, -σαν ένα κομμάτι ενός ευρύτερου οικονομικού μηχανισμού-, οι οποίοι εκμεταλλεύονται τα πλανητικά κενά που δημιουργούνται από τους εθνικούς νόμους για να μεταβάλουν όσο πιο γρήγορα γίνεται τους θαλάσσιους πόρους σε οικονομικά στοιχεία. Και δεν μιλάω μόνο για καρχαρίες αλλά και για ολοθούρια, abalons κλπ..
Επίσης δεν ασκώ κριτική σε κανέναν εξαθλιωμένο, απλώς παρατηρώ και καταγραφώ, κριτική ασκώ στην πρωτοκοσμική κοινωνία στην οποία ζω και η οποία οφείλει να είναι συνεπής στις θέσεις της.
Παράθεση:
|
Αρχικό μήνυμα απο georgiapap
Τα περιβαλλοντικά προβλήματα δεν γίνεται να αντιμετωπιστούν μεμονωμένα. Αυτή είναι μια κακή διαχειριστική πρακτική η οποία όμως στηρίζεται σε μια ανάλογη φιλοσοφία διαχείρισης και όχι πολιτικής. Η φιλοσοφία αυτή θεωρείται υπεύθυνη - ανάμεσα σε άλλες αιτίες - για τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Πώς θα συμβάλλει στη λύση τους;
|
Τι εννοείς με "φιλοσοφία διαχείρισης"; Η διαχείριση ανήκει στις θετικιστικές εφαρμογές ενώ η φιλοσοφία όχι.
Παράθεση:
|
Αρχικό μήνυμα απο georgiapap
Πιστεύω λοιπόν ότι ο κόσμος έχει ανάγκη από ‘πολιτική’ με την κυριολεκτική έννοια του όρου. Από πολίτες με συνείδηση όλων των σχέσεων που μπορεί να έχουν: και μεταξύ τους και με τη φύση. Νομίζω ότι η προσπάθεια για την αποκατάσταση τέτοιας πολιτικής αποτελεί την πιο αποτελεσματική περιβαλλοντική δράση και όχι το να σώσουμε μεμονωμένα μερικά άτομα από το ένα είδος εδώ και από το άλλο εκεί. Οι ακτιβιστκές ενέργειες βίαιες ή μη, αν έχουν κάποια δυναμική, είναι ότι κάνουν γνωστό το πρόβλημα, δεν το λύνουν. Να δεχθτώ ότι είναι αναγκαίες. Δεν πιστεύω όμως ότι είναι και ικανές.
|
Δυστυχώς Γεωργία δεν γνωρίζω πια είναι η "πολιτική με την κυριολεκτική έννοια του όρου" είμαι σίγουρος όμως ότι θα το διευκρινίσεις και θα μου δώσεις κάποια παραδείγματα. Οι ακτιβιστικές ενέργειες σίγουρα δεν λύνουν το πρόβλημα αλλά νομίζω ότι δεν βρισκόμαστε στην φάση της λύσης αλλά στην φάση του να γίνει το πρόβλημα γνωστό σαν ολιστικό όπως είναι η φύση του, αναδεικνύοντας τους πραγματικά ταλαιπωρημένους φτωχούς πληθυσμούς όπως είναι οι Orang Laut στην Ινδονησία, τις Φιλππίνες, την Ταιλάνδη κλπ. και οι παράκτιοι ψαράδες ολόκληρων ηπείρων όπως Αφρική, Ασία και νότια Αμερική. Γιατί Γεωργία υπάρχουν και άλλοι που πραγματικά πεινούν και δεν ψαρεύουν παράνομα, ενταγμένοι σε έναν διεθνή στόλο που εκμεταλλεύεται τα νομικά κενά και τα εθνικά σύνορα.
Παράθεση:
|
Αρχικό μήνυμα απο georgiapap
Γι αυτό άλλωστε και τώρα τελευταία σε πολλές χώρες της Ευρώπης κυρίως, ο σχετικός τομέας της εκπαίδευσης, αυτό που λέμε ‘περιβαλλοντική εκπαίδευση’ προτείνεται να μετονομαστεί σε ‘εκπαίδευση για τη δημοκρατία’. Μπορεί να φαίνεται άσχετο, όμως σε μια τέτοια λογική όπως η παραπάνω, δεν είναι. Και ο στόχος της δεν είναι η προστασία της φύσης αλλά είναι άτομα με τη συνείδηση και τη δύναμη που χρειάζεται για να ‘δράσουν υπέρ του περιβάλλοντος’, δηλαδή πολίτες με όλη τη σημασία της λέξης.
|
Καλά αυτό είναι ένα θέμα που σηκώνει πολύ συζήτηση, το θεωρώ επίσης μαγική εικόνα καθώς γνωρίζω, από πρώτο χέρι, για τις εξαγωγές της Γερμανίας σκουπιδιών με το grüne Punkt (
green dot στα αγγλικά) στην Ινδία, όπου κατέληγαν στις χωματερές, το διάστημα μάλιστα που οι Πράσινοι συμμετείχαν στον κρατικό μηχανισμό με δικό τους άνθρωπο (Jürgen Trittin) και απόλυτο έλεγχο στο υπουργείο περιβάλλοντος.
Σε χαιρετώ κι΄ εγώ και σε ευχαριστώ για την όμορφη συζήτηση.
DG