Γιατί υπάρχει διακριση μεταξύ κύριου και εφεδρικού 2ου σταδίου;

[GKAM]

Αρχικό μήνυμα απο neokles

Gkam πάλι έγραψες!!!

Μια λογική πίσω από ένα πιο φτηνό 2ο στάδιο θα μπορούσε να είναι ότι το εφεδρικό θα κάνει μέσα σε ένα διάστημα πχ 5 ετών, 500 αναπνοές σε αντίθεση με ένα κύριο που θα κάνει τουλάχιστον στο ίδιο διάστημα πολύ μεγαλύτερο έργο. Έτσι με την υποτιθέμενη μικρότερη καταπόνηση δεν χρειάζεται τόσο καλή αντοχή.

Αυτό όμως φαίνεται ότι δεν είναι αληθές. Ο εξοπλισμός μας όσο τον χρησιμοποιούμε δεν παθαίνει τίποτα ενώ μόλις τον παρατήσουμε αρχίζουν τα προβληματάκια. Άσε δηλαδή που έτσι όπως του φερόμαστε (άθελά μας είμαστε πολύ κακοί με το χταπόδι μας) μάλλον θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερη αντοχή. Επιπλέον στα 2α στάδια τα υλικά που χρησιμοποιούνται τελικά είναι τα ίδια με εξαίρεση κάποια high end μοντέλα τα χταπόδια των οποίων όμως είναι καλλίτερα από το δικό μου κύριο 2ο στάδιο. Το μόνο που λείπει είναι κάποιες ρυθμίσεις (pre-dive κτλ) που δεν μπορεί όμως κανείς να τις κοστολογήσει με τέτοια διαφορά στην τιμή

Σκέφτομαι σοβαρά στην αγορά νεου ρυθμιστή να παραγγείλω 2 κανονικότατα 2α στάδια, ελπίζω να υπάρχει δυνατότητα να το παραγγείλεις κίτρινο γιατί το να το δει ο άλλος είναι εξίσου σημαντικό με το να δουλεύει.

Thx neokles. Πάντως (ξεφεύγοντας λίγο από το αρχικό θέμα), δεν είναι απαραίτητο το έντονο χρώμα στο χταπόδι. Εξαρτάται από το πώς είναι «στημένος» ο εξοπλισμός σου.

Νομίζω πως το να έχεις δύο Β’ στάδια ίσης, καλής ποιότητας είναι λογικό και εύκολα κατανοητό (άρα ελπίζω να το υιοθετήσουν αρκετοί). Ένα επόμενο βήμα, είναι να σκεφτεί κανείς πόσο εφικτό είναι να εντοπίσει και να πάρει το χταπόδι ο buddy σου γρήγορα σε περίπτωση ανάγκης. Το πιο γρήγορο και σίγουρο πράγμα που μπορεί να κάνει είναι να αρπάξει το Β’ στάδιο που έχεις στο στόμα σου. Είναι η πρώτη πηγή αέρα που βλέπει μπροστά του, και δεν πρόκειται να περιμένει εσένα να του δώσεις το χταπόδι !

Κάτι άλλο που πρέπει να λάβει κανείς υπόψη, νου είναι ότι τα χταπόδια σέρνονται, χτυπιούνται και γενικότερα ταλαιπωρούνται σε απαράδεκτο βαθμό από τους περισσότερους δύτες. Εσύ σε κατάσταση πανικού, θα ήθελες να πάρεις την πρώτη σου αναπνοή από ένα χταπόδι που μπορεί να έχει μέσα άμμο, χαλίκια ή να μπάζει νερό ;

Για αυτούς τους λόγους πλέον, ορισμένοι οργανισμοί εκπαίδευσης διδάσκουν την αναπνοή από ένα Β’ στάδιο με μακρύ σωλήνα (1.5 ή 2m) και το κρέμασμα του εφεδρικού Β’ σταδίου στο λαιμό.

Σε περίπτωση ανάγκης, μπορείς άνετα να δώσεις το Β’ στάδιο με τον μακρύ σωλήνα που ξέρεις πως λειτουργεί άψογα μιας και το δούλευες σε όλη την βουτιά. Στη συνέχεια, περνάς στο εφεδρικό Β’ στάδιο που κρέμεται στο λαιμό σου (και που είναι καθαρό από χαλίκια και άμμους).

Μπορείς να πάρεις και μία εικόνα από αυτό εδώ το video :



/GKAM

[neokles]

Αρχικό μήνυμα απο GKAM

Thx neokles. Πάντως (ξεφεύγοντας λίγο από το αρχικό θέμα),...

θα ήθελες να πάρεις την πρώτη σου αναπνοή από ένα χταπόδι που μπορεί να έχει μέσα άμμο, χαλίκια ή να μπάζει νερό ;

Δεν πειράζει εγώ πληρώνομαι με τα replies!

Κατ'εμέ αν τηρεί κανείς τα βασικά στην κατάδυση, όταν τελειώσει ο αέρας δεν υπάρχει κανένας πανικός. Το δικό μου χταπόδι δεν σέρνεται ποτέ, και δεν έχει τίποτα άλλο εκτός από νερό. Όταν βάζουμε ρυθμιστή στο στόμα μας έτσι κι αλλιώς εκπνέουμε ή πατάμε το μπουτόν (sic!!). Αν μπάζει νερά (πχ επειδή γύρισε η ανεπίστροφη όταν έπεσα στο νερό), τότε θα με συγχωρέσει το ζευγάρι αλλά θα προτιμήσω να κρατήσω τον ρυθμιστή μου που δουλεύει παρά το χταπόδι που μπάζει νερό... δηλαδή αυτός δεν έχει αέρα εγώ θα πνιγώ;

Φυσικά και ο τρόπος που λες (το έχω δει live από τον άψογο DIR κο Μυλωνάκη) είναι επίσης ασφαλής (άλλωστε διδάσκεται από σοβαρούς οργανισμούς και αν έλεγα το αντίθετο θα ήμουν τουλάχιστον γραφικός).

Κατά τα άλλα συμφωνώ και επαυξάνω. Το εφεδρικό πρέπει να είναι ελεύθερο (όχι σε τσέπες, όχι κουμπομένο), αλλά και να μην βγαίνει (και σέρνεται) με το παραμικρό, να έχει ο σωλήνας αρκετό μήκος, να μπορώ να το βρώ και εγώ με μια απλή κίνηση στην περίπτωση που έρθει ο πανικόβλητος και πάρει το δικό μου ή θέλω να το δώσω, να μπορώ να το ξαναβάλω στην θέση του ή στο κάτω κάτω να βλέπω ότι είναι εκεί και μας "φιλαει"

Επίσης έχω παρατηρήσει ότι δύτες που ξεκίνησαν την καταδυση στην εποχή του εφεδρικού 2ου σταδίου τείνουν να ζητάνε το "χταπόδι" ακόμα και σε πανικό, ενώ οι παλαιότεροι δύτες σε κοιτάνε περισσότερο "στο στόμα".

Τέλος η εκπαίδευση της συντροφικής αναπνοής (ένα 2ο στάδιο) στο OW της PADI έχει γίνει πλέον προαιρετική (optional skill).

[AIGAIAS]

Φίλε Νεοκλή
Θα προσπαθήσω να εστιαστώ στην αρχική σου ερώτηση.
Ετσι οπως τα αντιλαμβάνομαι εγώ τα πράγματα, εκτιμώ οτι η αρχική διάκριση κύριου και εφεδρικού β΄ σταδίου, εγινε καθαρά για λόγους μάρκετιγκ των εταιρειών.\
Οι οργανισμοί εκπαίδευσης οταν εισήγαγαν τον θεσμό του εφεδρικού β΄σταδίου την περασμένη δεκαετία, ειχαν κατά νου οτι ο αυτοδύτης αναψυχής θα ακολουθεί τα βάθη που προβλέπονται απο τον κανονισμό. Τα βάθη αυτά λοιπόν ειναι τέτοια ωστε,.......η για να το θέσω καλύτερα, τα εφεδρικά β' στάδια ειναι τέτοιων προδιαγραφών ωστε να μπορούν να λειτουργήσουν με ασφάλεια στα συγκεκριμένα βάθη.

Οταν λοιπόν κάποιος αυτοδύτης αποφασίζει να ανέβει επίπεδο, και να ασχοληθεί με πιο εξειδικευμένες καταδύσεις (πιο βαθειές) που ανεβάζουν την απαίτηση για ασφάλεια( μεγαλύτερες παροχές αέρα), τα πράγματα αλλάζουν.

Διαβάζοντας το πολύ καλό αρθράκι που μας εδωσε ο Γιώργος Ο Καμαρινός, παραθέτω το παρακάτω απόσπασμα που περιγράφει πολύ χαρακτηριστικά του παράγοντες που επηρεάζουν την λειτουργία ενος σέτ ρυθμιστού τύπου '' χταπόδι''(1 first stage regulator +2 single demand valves)

""Reduced breathing performance of ‘Octopus’ systems (when compared to single
valve systems) was found to be a result of the use of low performance first stage
regulators, second stage demand valves of different and poor performance and
breathing in phase as opposed to out of phase.""
ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ:
-ενα μέτριας ποιότητος α΄στάδιο,δεν μπορεί να ανταποκριθεί οταν συνδεθεί με 2 β΄στάδια
- η επιλογή χαμηλής ποιότητος εφεδρικού β΄σταδίου αρκεί απο μόνη της για να δημιουργήσει πρόβλημα στην ικανοποιητική λειτουργία του σέτ μας.
- και φανταστήτε να ισχύουν ολα τα παραπάνω μαζί την στιγμή που ο δότης και ο πανικοβλημένος δύτης χρειαστεί να αναπνεύσουν συγχρονισμένα την ιδια στιγμή.(μέγιστη απαίτηση σε αέρα)

Συνεπώς ειναι στο χέρι μας να επιλέξουμε τον σωστό σετ, και μετα ας βάλουμε οτι χρωματάκι θέλουμε στα hoses.

Οσον αφορά το ποιο β΄στάδιο θα δώσουμε στον πανικοβλημένο σύντροφο μας, αυτό ειναι θέμα εκπαίδευσης και αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ των δύο μας πρίν απο ΚΑΘΕ βουτιά.


ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΞΟΙΚΙΩΣΗ ΜΕ ΤΟ SET-UP TOY ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΜΑΣ,ΚΑΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΝΑΓΚΗΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ.ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΔΕ, ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΒΟΥΤΙΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ. (ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ).
Ο ΠΑΝΙΚΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΝΙΓΜΟ ΔΕΝ ΑΠΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ!!!


Δημ. Αδάμης