Σε πραγματική κατάσταση έλλειψης αέρα

[neokles]

Ίσως βόλευε να πάρει το πρωτεύον β’ στάδιο και εγώ με την ησυχία μου να πάρω το χταπόδι, αλλά εδώ πρέπει λίγο να μπούμε και στο σκεπτικό της τεχνικής αυτής.

Σκεφτείτε έναν δύτη που βουτάει 3 φορές τον χρόνο, πόσο άνετος μπορεί να είναι στο να αποχωριστεί το β στάδιο από το στόμα του; Και πόσο άνετος θα είναι ο καθένας από εμάς αν μας τραβήξουν ξαφνικά το β’ στάδιο από το στόμα;

Πριν την βουτιά φροντίζω να έχω το χταπόδι εκεί που προβλέπεται στερεωμένο με τέτοιο τρόπο που να βγαίνει σχετικά εύκολα.

Προσωπικά αν δω κάποιον πανικοβλημένο για αέρα το πρώτο πράγμα που θα κάνω (ή καλλίτερα σκοπεύω να κάνω ) είναι να βγάλω το χταπόδι και να του το δώσω, μια που το σίγουρο είναι ότι θα μου τραβήξει από το στόμα το κυρίως β’ στάδιο με συνοπτικές διαδικασίες. Επιπλέον έτσι όπως είναι ο εξοπλισμός μου για να το βάλει στο στόμα του ( ) πρέπει να έρθουμε παααρα πολύ κοντά με όποια προβλήματα αυτό δημιουργεί στην ανάδυση και στον έλεγχο του ρυθμού της.

Βέβαια τελικά το πρόβλημα δεν είναι τόσο πολύ ποιος τρόπος είναι πιο πρακτικός, αλλά κατά πόσον έχουμε όλοι έναν συγκεκριμένο τρόπο και βέβαια κατά πόσον όλα αυτά τα έχουμε συζητήσει πριν την βουτιά με το ζευγάρι μας.