Είναι ή δεν είναι οι τεχνικοί δύτες, δύτες αναψυχής;

[Dimitris Galon]

Είναι άχαρος ρόλος αλλά δεν μπορώ να κάνω κι΄ αλλιώς, λοιπόν το ουσιαστικό αναψυχή δηλ. ψυχαγωγία προέρχεται από το ρήμα αναψύχω το οποίο σημαίνει δροσίζω, ξεκουράζω, αναζωογονώ. Κάνω την πλάκα μου δηλαδή, την ακούω, για τους προχωρημένους το τελευταίο. Όταν λοιπόν εσύ Γιώργο εργάζεσαι σαν συνοδός δυτών αναψυχής και ρωτάς

Αρχικό μήνυμα απο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΒΕΡΟΥΔΗΣ

Ο συνοδος δυτων αναψυχης που αμοιβεται για να βουταει αλλα το κανει γιατι δεν μπορει να φανταστει τον εαυτο αλλοιως, αρα εχει βρει την τελεια αναψυχη, τι ειναι?

Ειναι δυτης αμοιβομενης αναψυχης?

Είναι επαγγελματίας Γιώργο και μάλιστα τυχεράκιας επαγγελματίας που έτυχε να του κάτσει καλά. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες Γιώργο, έχω συναντήσει δικηγόρους, γιατρούς, ράφτες, ψαράδες που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με σένα. Επαγγελματίες αμειβόμενης αναψυχής δηλαδή , μια κατηγορία στην οποία δυστιχώς δεν μπορούμε να ανήκουμε όλοι.

Και σε τι διαχωριζεται αυτο απο την εθελοντικη ή μη αμοιβομενη αναψυχη κατ' (καταδυτικη) ουσια ?

Ο εθελοντισμός έχει σαν κίνητρο την αναψυχή, το ηθικό χρέος, την συμπόνια και άλλα πολλά ηθικοαξιωτικά, ποτέ όμως τον χρηματισμό Γιώργο. Αμειβόμενος εθελοντής είναι έννοια άτοπη και ύποπτη. Τώρα η „μη αμειβόμενη αναψυχή“ είναι τουλάχιστον ταυτολογία και είναι αυτό ακριβώς που κάνουμε όλοι εμείς οι δύτες αναψυχής. Καταδυόμαστε δηλαδή είτε βαθιά είτε ρηχά, είτε σε σπηλιές είτε σε ναυάγια, είτε με μίγματα είτε με αέρα, πληρώνοντας από την τσέπη μας είτε για να κάνουμε την πλάκα μας, είτε επειδή τυχαίνει οι καταδύσεις να είναι το σακατιλίκη μας. Πάντως πλάκα έχει ο ορισμός „Δύτης μη αμειβόμενης αναψυχής“, άμα δεν βαριέσαι βάλτον στον κατάλογο. Τώρα η καταδυτική ουσία παραμένει η ίδια όπως πάντα. Να καταδυθούμε και να αναδυθούμαι με ασφάλεια, περιορίζοντας την παράμετρο „επικινδυνότητα“ όσο πιο χαμηλά γίνεται.